خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

211

نهج البلاغة ( فارسي )

پرفروغ و شهاب درخشان و آتشزنهء فروزان . سيرتش ميانه روى است ، آيينش راهنماينده ، كلامش جدا كنندهء حق از باطل و داوريش قرين عدالت . او را در زمانى فرستاد كه پيامبرانى نبودند و مردم در گرو خطاها و لغزشها بودند و امّتها در نادانى و بيخبرى گرفتار . خداوند بر شما رحمت آورد ، نشانه‌هاى آشكار را ، در عمل ، پيشواى خود سازيد . راه ، گشاده و روشن است و شما را به سراى صلح و سلامت - يعنى بهشت - مىخوانند . اكنون در سرايى هستيد كه در آن براى كسب رضاى خداوندى آسودگى و فرصت داريد . نامه‌ها گشوده است و قلمها جارى است و تنها درست و زبانها آزادند . توبهء توبه كنندگان شنيده مىشود و اعمال پرستندگان پذيرفته مىآيد . 94 از خطبه اى از آن حضرت ( ع ) به رسالتش فرستاد . در حالى كه مردم گمرهانى سرگشته بودند ، و صواب از خطا نشناخته ، راه فتنه مىپيمودند . هوا و هوس آنان را به سوى خود خوانده بود ، از راهشان برده بود و كبر و نخوت از طريق صوابشان منحرف ساخته . از وفور نادانى ، سبكسر و خوار شده بودند و در عين سرگشتگى و تزلزل در كارها به بلاى نادانى گرفتار . رسول الله ( صلى اللَّه عليه و آله ) نصيحت و نيكخواهى را به حد اعلا رسانيد و به راهشان آورد و به حكمت و موعظهء نيكو به راه خدا فراخواند .